ایران شادمهر
!!زنده بودن را به بیداری بگذرانید،که سالها به اجبار خواهید خفت
نغمه ریزید غیاب مه نو آخر شد باده خرم عید است که در ساغر شد
**وقتی صدای "علی ما هدینا و الله اکبر" ِ اذان ِ اعلام ِ عید فطر رو شنیدم یهو حال عجیبی بهم دست داد؛ نمی دونم از شوق شکفتن به قول کامران نجف زاده ؛ کاش زحمت این همه ریاضت با صرف اولین صبحانه محو نمی شد!!! به شخصه من خودم خیلی ناراحتم و دلم گرفته.دوست داشتم این ماه ادامه پیدا کنه فرصت رو از دست ندید: پس همتون به امید اجابت وفقط برای اجابت! با من دستاتون رو ببرید بالا و این دعا رو زمزمه کنید: <<خداوندا !!این عصیان و نسیان رو بر من ببخش ؛ بر این بنده دائم الخطا... خدا ی من آمین یا رب العالمین.>> عیدی ما فراموش نشه؛ دوست دارم تو نظراتتون بگید که تو این ماه به اون چیز که میخواستید رسیدید یا نه ؟ قصد فضولی ندارم اختیاریه .هرچه میخواهد دل تنگت بگو نخواستی هم نگو...

و آغازی دوباره بود یا از فراق محبوبی که یک ماه ِ تمام ؛ عاشقانه های عجیبی رو باهاش داشتم!!؟؟ و بدجوری دلتنگش شدم...
!! به حرمت این راه ، همین راه درازی که من در پیش دارم ، همین راهی که هیچ وقت رهروش رو تنها نمیگذاره ؛ تو هم هیچ وقت منو تنها نگذار
![]()



