بنام او که در یادش هزاران داستان دارد

                                        نگوید هیچ با ما ، چون که آن را در روان دارد

 ندانم از کجا گویم من این درد !

                                        غـم دوری بـه قـصـد سـینـه ام تــیـر وکــمان دارد.

چو اصواتی بسازد بهر آواز

                                       چه گویم من که در صوتش بسی رنگین کمان دارد.

بسی رنجانده اند او را در این شهر

                                       تحمل چیست اینجا؟؟!! او چه خوش تاب وتوان دارد.

به زورش رانده اند او را در این ره .

                                       نـنـالـد او که دردی چون کـوزت در بـی نـوایـان دارد.

نبینم من رقیبی را بر او هاشا و کلا!

                                       که در دستش درفشــی چـون درفـش کـــاویــان دارد.

این چه شرح است چه گویی حسنی؟
 

                                      ایـن  روایـت دست در کار شرح حـال رســتـمان دارد!

توضیح: حسنی، تخلص شاعر می باشد