دانلود خانوم خانوما

سبب شادمهر و ... اس اند ام متاليکا

سلام.

ميخوام تو اين پست راجع به موسيقي سبب صحبت کنم.

هر چند ميدونم خيلي راجع بهش صحبت شده ولي بد نيست مطالب زير رو هم بخونيد:

در واقع بايد گفت سبب کولاکي است از تلفيق دو نوع متفاوت از موسيقي غرب.

تلفيق کلاسيک و متال.

بر خلافي چيزي که شما احساس ميکنيد سبب يکي از پرترين آهنگ هاي شادمهره.

گيتار الکتريک و جاز : از متال.

پيانو و ويالون : از کلاسيک.

براي فهميدن دقيق‌تر موضوع به آهنگ بيکلامي که در آهنگ هست گوش کنيد (منظورم اون 20 ثانيه اي هست که دو بار در طول کل آهنگ پخش ميشه) در اين 20 ثانيه همه نوع سازي هست : گيتار الکتريک , پيانو , ويالون , جاز و گيتار بيس براي دادن فضا.

در اين 20 ثانيه 3 نوع ساز ( گيتار الکتريک. پيانو. ويالون) که هر کدام معمولا جداگانه به کار برده ميشوند مشغول نواختن هستن. شما اگر هر بار 2ساز از اين 3ساز رو جدا کنيد و فقط يک ساز شروع به نواختن کنه , با جازي که در زير کار مياد, آهنگ کامله و در موسيقي امروزه به کار ميره.

براي مثال اگه پيانو و ويالون رو حذف کنيم موسيقي اي ميشه که در متال و راک و از اين دست موسيقي ها به کار ميرود يا اگر گيتارالکتريک و پيانو رو حذف کنيم ميشه موسيقي‌اي که در کلاسيک به کار ميره. بارزترين مثالش هم آخرين کنسرت ياني, سال پيش تو لاس و گاس هست و...

ولي سبب به همين جا ختم نميشه ...

علاوه بر غرب . سبب از شرق نيز رنگ و بوهايي دارد.

و آن ملايمت شرق است.

ملايمتي که غرب از آن بي بهره است.

اين ملايمت . تنظيم کار و نحوه ي خوندن شادمهر هست.

شما بسياري از خواننده هاي ايراني رو ديديد که روي بعضي از کارهاي غربي (منظورم شادمهر نيست چون مال شادمهر يونانيه و من يونان رو نميگم. منظورم شعر هاي انگيليسي زبانه) شعر فارسي ميذارن و ميخونن البته معمولا سبک هاي رپ و نصف و نيمه پانک و تعداد محدودي آثار پاپ رو ميتونن شعر فارسي بذارن و بخونن.

ولي رو بسياري از کارهاي غربي نميشه به هيچ وجه شعر فارسي گذاشت.

واقعا به هيچ وجه. زيرا چنين ريتمي در شعر فارسي گنجانده نميشه و اصلا جايي براش وجود نداره مثل بعضي از کارهاي سلن ديون و...

حالا شما فرض کنيد بخواهيد رو سبب شعر انگليسي بذاريد. واقعا کار سختيه. شايد بشه گفت غير ممکنه . زيرا بر خلاف موسيقي کاملا غربيه کار, ريتم خوندن و تنظيم کار به شرق تعلق داره.

پس از اين لحاظ سبب نه تنها تلفيقي است از دو سبک متفاوت غرب، بلکه ترکيب شيريني است از تلفيق شرق با غرب.

کاري که از سال 1994 غربي ها با Brave Heart شروع کردند.

بگذريم.

اگه برگرديم به اول کار، هنگاميکه من موزيک سبب رو گوش دادم بي اختيار ياد کنسرت S&M متاليکا يا کنسرت سال 2004 آناذما افتادم.

در اين کنسرت ها هم هدف تلفيق سبک کلاسيک و متال بود که خيلي هم ترکوند. به خصوص مال متاليکا که يه کار جهاني محسوب ميشه.

که با تبليغات وسيعي همراه بود تازه براي مثال تو کنسرت S&M يه گروه ارکستال کلاسيک همراه با گروه متاليکا (گروهي که هر کدومشون در رشته‌ي خودشون جزو بهترين نوازندگان دنيا هستند به خصوص مو بلنده که گيتار الکتريک ميزنه) مخاشون رو, رو هم گذاشتن و اون اثرهارو ساختن ولي شادمهر تک و تنها اين اثر ماندگار رو خلق کرد.

به قول دوست خوبم مهدي:

سبب تويي که اولي اما حرفي نميزني.

پاورقي: بازم ميگم متاليکا و شادمهر قابل قياس با هم نيستن و اشتباه متوجه نشيد. من نميگم متاليکا از شادمهر پايين تره چون اصلا با هم سنخيتي ندارند. فقط مطالب بالا رو نوشتم تا به هنر شادمهر, بيش از پيش پي ببريد.

يا حق

چند سال پیش مصاحبه ی جنجالی بهروز صفاریان حسابی رو زبونا بود کسی اونم نمیشناخت

و فقط میدونستن که حال رشید پور رو گرفته اما رشید پور به رابطه ی عمیق بهرو ز و شاه کار

و سلطان پاپ ایران یعنی آقا شادمهر ما کاملا آشنایی داشت و به خاطر همین توی اون ...

ادامه مطلب رو بخونید.

به سراغ من بیا ؛شبها تاریکی ها چیره میشوند
نگاه های کبوتران بال سوخته رنگ درد به خود میگیرند
پرنده های زندانی مشت به میله ها میکوبند و
ماهی ها خبر امواج را از ساحل های بی طلاتم میپرسند
به سراغ من بیا؛بی تو بودن ها رنجی ست بس زهر آلود و دردی ست بی مداوا
به سراغ من بیا ؛نگاه پروانه های عاشق درون آینه میخشکد و دیگر کسی آرزوی نفس نمیکند و انتظار وصال نمیکشد ...
آری تو با تمامی نبودن هایت غرق در آرزویم میکنی گرچه همه چیز بوی نا امیدی میدهد ...
اما به سراغ من بیا ...

بقیه در ادامه مطلب

سلام عزيزان اين بخش تازه تاسيس شده براي شروع كار اولين شعر رو خودم سرودم اميدوارم بدتون نياد .در وصفه شادمهر گلمه.

                                      >>شادمهر سلطان پاپ<<

((نمي خوام باز دوباره درد ودل آغاز كنم‌

                                          اول وابـــتـــداي شـــــعر باب گـــله باز كنم

نمـــيگـــم از هــمه دنــيا وفـــلك بـــيـزارم   

                                          ولي من در دل ايــــن مســـت كده هــشـيارم

مي دونم يه روز مي آد عمريه بي قرارشم

                                           سخته انتظار اون ،،،، من به خدا خــرابشم

آسمون توي نگاه پنــجره جاري مـــيشـــه

                                            تير اون حتي به قلبم نخوره كاري مي شه

مثل  اون  پرنده هاي خسته شكســته بــال

                                            مي زنـــم دادو ميــــگم هـــــوار هوار!!!

كه چه گنـــجي زقــفــــس پـــريـــد ورفـــت

                                           روز رفــتــنـش هـــمه دلا رمــيـد ورفـــت

اون خودش ميگفت مسافر دلم خسته شده

                                            بارو بنديل سفر خواه ونخواه بسته شــده

ندونست با رفتنش قلبــــمو داغــون ميكنه

                                            خونه ي مرگ دلم رو باز چراغون ميكنه

قصه ي دل كندنش از منو تو خيــالي بود

                                             آلبوم مسافرش واي به خدا چه عالي بود

امشب انگار خون اون جاري تورگهاي همست

                                           آره اينجا...آره اينجا... اخر شعر منــست))

البته شاعر این شعر های دست اول خانم شکوفه استش از کرج دستشون درد نکنه

تو شعله ی نگاهت منو سوزوندی غریبه
                                          برگشتن تو واسه من حالا دیگه یه فریبه

پایون قصه ی تورو چه رقم زد روزگار
                                         فرهاد و مجنون اگه بود پاشو میزاشت روی فرار

تو این شبای تکراری تو میتونی تازه باشی
                                           واسه ترانه های من نغمه و آوازه باشی

تو حسرت ایینه ها دارم میمیرم غریبه 
                                           قصه ی رفتن تو رو حک میکنم رو کتیبه

بیا که این بی کسی ها آتیش به جونم میزنه
                                           از تقویم عاشقیا تنهاییاش سهم منه

مدام تکرار یه عشق تو واژه ی مکرری
                                          واسه ی من یه خورشیدی تو این شبای تکراری

شعر دوم:

نامه های نا نوشتت واسه من خیلی عزیزه 
                                         حرفای هنوز نگفتت واسه من خیلی عزیزه

واسه من خیلی عزیزه تو چشام قابت کنم 
                                          یادگاری ندادت واسه من خیلی عزیزه

یه رنگ خاکستری بود توی اوج اون نگاهت
                                         رنگ تردید نگاهت واسه من خیلی عزیزه

رنگ عشق من سیاهه چه اشکالی داره آخه 
                                          حتی رنگ اون لباست واسه من خیلی عزیزه

حلقه های مرواریدو میندازی از توی چشمات 
                                          اشکای روی گیتارت واسه من خیلی عزیزه

رفتن تو مث آتیش تموم منو گرفته به خدا
                                          رفتنت حتی واسه من خیلی عزیزه

میدونم بر نمیگردی منتظر تو میمونم
                                          شیرینه و انتظارت واسه من خیلی عزیزه

شعر سوم :

شب رفتنت که رفتی یه بغضی توی صدات بود 
                                           رفتی و منو ندیدی چشمی که توی نگات بود

شب رفتنت قناری یه گوشه کز کرد و نالید
                                            ابرای غمگین نیلی واسه رفتن تو بارید

شب رفتنت سفرها همشون شدن یه جاده 
                                           جاده غربت سردی که مسافر توش زیاده

شاعرا بعضی روزا تو خوندنت شک میکنن 
                                          اسمتو توی صف مسافرا حک میکنن

شب رفتنت یه عاشق زیر بار تنهایی مرد
                                           تنهایی مث یه کابوس اونو از تو رویا ها برد

شب سخت رفتن تو نتای ترانه کم شد 
                                         تو شب تنهایی من ستاره زود رفت و گم شد

شب تلخ رفتن تو یه نفر یه گوشه بغض کرد
                                         با چشای خیسش اما رفتن تو رو نگاه کرد

کوچه وقتی که تو رفتی بوی بی وفایی میداد
                                        اما خوش خیال بود میگفت مسافر یه روزی میاد

یاد حرفات کرده بودم یاد تنها یادگارت 
                                        اونی که واسم عزیز بود آره اون تنها نوارت

شب رفتنت چشامو سپردم به دست چشمات
                                        تا که از دستت نیفتم له نشم من زیر پاهات

شبی که میرفتی قلبم یه گوشه بی صدا لرزید
                                        اولین باری میبود که از مسافرا میترسید

شعر من از رفتن تو یه جاهای کم میاره
                                        میتونه یادش بیاره ولی خوب زبون نداره

چشم به راه تو میمونم با چشای خیس خیسم 
                                        پشت شیشه های ابری از مسافر مینویسم